Як сонейка ў небе, ты свеціш для нас,
Радком беларускім натхняеш штодня.
Твой голас — як плынь, што прыходзіць у час,
І ў сэрцы гарыць асветы агня.
Няхай жа іскрынка святочных дзён
Вясновымі кветкамі ляжа да ног.
Ты мудрасці светлай прыносіш закон,
Віхурай шчаслівай у светлых таўкоў.
Хай зоркамі поўніцца лёс цераз край,
Душа як крыніца ў цябе расцвітае.
Жыццё — нібы ў небе бясконцы прыгожы размай,
І радасць няхай цябе заўсёды вітае.