Зорка свеціць над светам спакойна і ясна,
У душы ажывае салодкі прыпеў.
Тваё сэрца гарыць, быццам сонца ў дачасна,
Бо святочны агонь — для цябе прыляцеў.
Калыханка зімы за акном ціха грае,
Над зямлёю вісіць серабрысты спакой.
Няхай Божая ласка цябе спаважае,
І Раство хай заўжды застаецца з табой.
У гэты вечар зорка ў небе ззяе,
Яна твой шлях у радасць пракладае.
Няхай любоў, нібы крышталь празрысты,
Напоўніць сэрца светла і ўрачыста.
З Раством цябе віншую, любы госць,
У хаце хай жыве святая ўпэўненасць.
Жадаю, каб душой ты ззяў нястомна,
Як снег вакол, што лёг на сэрца роўна.
Ззяе зорка над ціхім акном,
Напаўняе ўсё сэрца цяплом.
Ты сустрэнь гэты вечар здароўе,
З белым снегам і светлай любоўю.
Божае немаўля ў калысцы спіць,
Хай жа шчасце у вокнах гарыць.
Для цябе гэты святочны мой верш,
Бо ты лепшае ў свеце бярэш.
За акном ціха падае снег, як пух,
У пакоі святло запаліў ты для нас.
Раство выпраўляе наш святочны дух,
Каб радасць душу нараджала ў гэты час.
Як зорка, надзея праменіцца ў тым,
Што шчасце дадому ўвайшло з дабрынёй.
Стаў свет залатым і зусім не пустым,
Бо ты сёння побач, як сонца са мной.
Над светам зорка ціха загараецца,
У кожным сэрцы радасць адгукаецца.
Няхай любоў, як снег, цябе агорне,
І будзе ў доме светла і пакорна.
Даверся цуду ў свята Калядовае,
Няхай прыйдзе шчасце зусім новае.
Ты крылы веры ў небе разгарні,
І ў цеплыні душы далей жыві.
Зімовы вечар ціха сыпле іней,
У небе ззяе першая звязда.
Твой лёс, нібы ў расе крышталь сіні,
Хай радасць поўняць светлыя гада.
Над столлю вершаў — свята дыханне,
Я шлю табе свой цёплы, шчыры верш.
Хай здзейсніцца таемнае жаданне,
Калі ты сэрца ў неба павернеш.
За акном сняжынкі, нібы крылы зноў,
На палях іскрыцца зімні белы сон.
Я табе жадаю шчасця і дароў,
Хай спявае сэрца вечны перазвон.
Як зорка ясная, што свеціць у вакне,
Тваё дабро няхай прыносіць добры цуд.
Ты будзь заўсёды радасны пры мне,
Хай знікне ў доме гэтым любы смутак тут.
Падае сняжынка ціха на далонь,
У душы гарыць любові светлы агонь.
Хай Каляды прынясуць табе спакой,
Будзе шчасце вечным зорным ракой.
Сэрца хай сагрэе казачны святочны цуд,
Пакіне хату болю і маркоты бруд.
Ты сустрэнь Хрыстова нараджэнне здаровай,
З радасцю ў сэрцы і з душою новай.
У небе зорка свеціць, як ліхтар,
Раство нясе нам казачны падзі,
Ты сёння для мяне — галоўны дар,
Шчаслівы кожны дотык, кожны міг.
Хай радасць сыпле снег, як белы пух,
Душа твая адчуе святло зямлі.
Няхай Раство нам верне лепшы дух,
Каб мы з табой праз сцюжу ўдваіх ішлі.
За акном ціха падае снег на дамы,
Раздзяляю я радасць вялікую з тым,
Бо сагрэла душа, быццам сонца ўзімку,
Ты святкуеш са мной гэту зорную імку.
На стале зазіхацела васковасць і лён,
Адступае ў цемру змарыўшыся сон.
Ты — мая паштоўка ў абдымках Раства,
Хай збываюцца светлыя ўсе словы-лісткі.