Көмеш кыңгыраулар җырлый бу көнне,
Син ачтың белемнең тирән күлен.
Йөрәгең – кояшлы нурлы бер инеш,
Синең белән җылы һәрбер киләчәк юлың.
Китабың – ачылган зур бер канат ул,
Аның белән очар шәкертләрең дә.
Мин сиңа багышлыйм рәхмәт сүзен,
Онытылмаслыт эзләр калсын җаныңда.
Белем юлы — якты йолдыз кебек,
Син кулыңда тотасың нурлы шар.
Күңелеңдә — гөлләр, мәхәббәт килеп,
Синең алда укучы җаннар бар.
Рәхмәт сиңа, серле дөнья ачтың,
Белем дигән чәчәкне үстердең.
Ак кәгазьгә өмет орлыгы чәчтең,
Җылы сүзең белән гомер үткәрдең.
Бәйрәмеңдә йөзләрең аллансын,
Хыялларың кояштай балкысын.
Тормышыңда һәрвакыт җыр калсын,
Шатлык кына юлыңны алкысын.
Белем чишмәсеннән су эчерәсең,
Җанга яктылыкны син сибәсең.
Күңел бакчасында гөлләр үстерәсең,
Якты киләчәккә юл күрсәтәсең.
Алтын яфраклардай көлеп карыйсың,
Белем диңгезендә нурлы маяк син.
Изге юлларыңны тагын саныйсың,
Минем йөрәктәге иң зур бүләк син.
Белем юлы — якты йолдыз кебек,
Син ачасың дөнья ишекләрен.
Күңелеңдә — җылы, нурлы кояш,
Син бүләк итәсең гөл бакчаларын.
Китаплардан белем чишмәсе ага,
Син сабырлык белән аны ялкытасың.
Безнең өчен син — олы бер маяк,
Изге юлга һәрчак җитәкләп барасың.
Син эзләгән һәр җавап – ак җилкән,
Бүген сүзең тора алтын булып.
Белем иле – янып торган ялтыравык,
Синең юлың бара нурга тулып.
Күзләреңдә – меңләгән йолдызлар,
Син бит язмыш чәчәген үстерүче.
Укытучым, син мәңгелек язлар,
Безнең күңел күгендә тирбәлүче.
Син бит белем диңгезендә маяк,
Йөрәгеңдә — кояш нурлары.
Тормыш юлын яктыртып үтәсең,
Төслеләнеп килә елларың.
Языла бит синең исемнәрдән
Гыйлемнәрнең алтын битләре.
Бүген исә бәйрәм шатлыгыннан
Сөенәләр күңел кичләре.
Кулларыңда — зур тормыш ачкычы,
Син үстергән чәчәкләр — безләр.
Белем бакчасында гөл булып син
Күтәрәсең нурлы һөнәрләр.
Рәхмәт сиңа ихлас сүзләребез,
Ак юлларны сиңа телибез.
Бүген инде синең зур бәйрәмең,
Баш иябез, рәхмәт диябез.
Синең кулыңда — зур белем ачкычы,
Йөрәктә кабына сабырлык ялкыны.
Күңелеңдә шаулый бәхетләр бакчасы,
Син укытасың җанның якты юлын.
Чәчләргә иңсә дә көмеш бөртекләр,
Якты нур бөркелә синең күзләрдән.
Тормыш юлыңда гөлләргә күмелсен,
Рәхмәтле җырларым ага үзләрдән.
Беллем дөньясында син йолдыз булып янасың,
Балалар күңеленә назлы нурлар саласың.
Белем чишмәләрең ага күңел түреннән,
Аерыла алмыйбыз синең игелек күреннән.
Күтәрәсең һәркөнне белем тауларына син,
Язгы гөлләр кебек назлы каласың үзең дә син.
Рәхмәт сиңа, укытучым, җан җылысы өчөн,
Ачыла гел яңа юллар безнең киләчәк өчен.
Синең нурлы йөзең — якты маяк,
Бүген һәрбер сүзең — алтын табак.
Белем бакчасында гөлләр үстерәсең,
Җан җылысын безгә бүләк итәсең.
Дәресеңдә күңел — очучы коштай,
Офыклар ачыла иртәнге томантай.
Рәхмәт сиңа, укытучым, зур хезмәткә,
Ирешәсең гел зур игелекле кыйммәткә.
Җылы сүзләр сиңа бүләк итәм,
Белем юлы буйлап бергә китәм.
Күңелеңдә — якты иртә нуры,
Син бит безнең тормыш маягыбыз.
Китапларда — күңел алтыннары,
Йөрәгеңдә — изге уйларың.
Син укытасың сабырлыкка безне,
Шатлык чишмәсе шикелле сүзең.