Перший рік — мов зоря на світанку,
Ти даруєш нам сонце щодня.
Сміх дзвенить, як кришталь спозаранку,
Ти — немов наша квітка весняна.
Світ тобі відкриває обійми,
Бо тобою палають шляхи.
Хай же щастя злетить нестримними,
Наче птиці в ранкові птахи.
Перший рік — мов зоря на світанку,
Ти даруєш нам сонце щодня.
Сміх дзвенить, як кришталь спозаранку,
Ти — немов наша квітка весняна.
Світ тобі відкриває обійми,
Бо тобою палають шляхи.
Хай же щастя злетить нестримними,
Наче птиці в ранкові птахи.
Хай ювілей, мов промінь золотий,
Дарує світло в день святковий твій.
Твій шлях — це сад, де квіти розквітають,
А мрії в небо птахами злітають.
Ти мудрість літ у серці бережеш,
Щасливу долю власноруч ведеш.
Нехай життя, як тепла тиха річка,
Вмиває радістю щодня і кожна свічка.
Сьогодні свято світло сяє в домі,
Твої літа — мов квіти у альбомі.
Нехай зоря веде тебе до мрії,
А серце грає в радісній надії.
Ти — теплий промінь в небі вечоровим,
Будь щастям повен, долею святковим.
Хай ювілей дарує цвіт надії,
Твої хай збудуться всі світлі мрії.
Ти квітнеш щиро, наче сад весною,
Радіє сонце, сяючи над тобою.
Твій ювілей — як джерело прозоре,
Де зникне смуток, наче сніг у морі.
Хай доля щиро стелить путь шовкову,
Дарує радість і надію нову.
В душі хай світить зірка золотава,
А кожна мить — як виграна оправа.
Сьогодні радість в серці розцвітає,
Ти ювілей свій, наче скарб, тримаєш.
Нехай життя, як чиста джерелиця,
В твоїх очах щасливо відблищитьться.
Хай доля сипле зірками до ніг,
Зігріє світлом теплих, рідних доріг.
Ти квітни довгі роки, наче сад,
Де кожен день — дарунок від припад.
Алтын көздәй синең гомер юлың,
Бәхет тулы һәрвакыт сулышың.
Шатлык яусын, чәчәк атсын иртәң,
Йөрәгеңдә булсын җылы ялкын.
Якты нурлар сагып килде юбилеең,
Тормыш диңгезеңдә җилләр тыныч.
Кояш кебек балкып яшә мәңге,
Син бит безнең өчен олы юаныч.
Юбилей килде, шатлык бүләк итә,
Йөрәгеңдә гөлләр чәчәк ата.
Якты кояш кебек нурың сибеп,
Күңелеңдә өмет янып ята.
Тормыш юлың булсын алтын инеш,
Бәхетләрең җитсен ай-кояшка.
Син һәрвакыт нурлы, сирәк кеше,
Тиңләшә алмас беркем бу ташларга.
Матур яшә, кадерле дус кешем,
Шатлык чишмәләрең ташып торсын.
Синең йөзгә елмайса гел гөлең,
Якты тормыш юлың балкып торсын.
Күңелеңдә шатлык нуры балкый,
Йолдыз кебек яна бу кичтә.
Язмыш сиңа бүләкләрен саклый,
Бәхет юлың үтә өметтә.
Гомер юлы – алтын аккан инеш,
Чәчәк атсын һәрбер иртәдә.
Син бит нурлы, кадерле бер кеше,
Калсын шатлык якты күңелдә.
Юбилей — ул якты нурлы йолдыз,
Тик синең йөрәктә уйный сагышсыз.
Гомер юлың гөлләр белән тулган,
Шатлык чишмәләре күңелдә туган.
Син каршыла бүген яңа таңны,
Ачып матур, изге теләкләрне.
Ак бәхетләр яусын бары сиңа,
Йолдызлар да балкый бүген аңа.
Алтын көзең килде ишек кагып,
Якты нурлар сибеп күңелдә.
Шатлык чәчәкләре китсен ачып,
Йолдыз булып балкы гомереңдә.
Юлларыңда булсын бәхет таңы,
Тынычлыктан торсын иртәләр.
Синең өчен җанның иң якыны,
Бу яздагы җылы җилләр дә.